Van afval naar droomhuis: moeder en dochter bouwen met 8.000 glazen flessen
Op het Braziliaanse eiland Ilha de Itamaracá hebben Edna Dantas en haar dochter Maria Gabrielly een bijzonder huis gebouwd. Met duizenden afgedankte glazen flessen, hergebruikt hout en oude pallets creëerden ze hun eigen woning. Wat begon als een zoektocht naar betaalbare huisvesting, groeide uit tot een inspirerend voorbeeld van duurzaam bouwen.
Tijdens de coronapandemie begonnen moeder en dochter aan hun bouwproject bij Praia do Sossego, een plek waar veel afval achterblijft op stranden en in mangrovegebieden. In plaats van nieuwe bouwmaterialen te kopen, besloten ze gebruik te maken van wat er al beschikbaar was.
Het resultaat is Casa de Sal, een woning met inmiddels zeven kamers. De muren bevatten ongeveer 8.000 glazen flessen die zo zijn geplaatst dat het daglicht naar binnen valt. Het zonlicht zorgt voor kleurrijke lichteffecten in het interieur. Zelfs voor het dak vonden ze een creatieve oplossing: daarvoor gebruikten ze dakpannen die gemaakt zijn van lege tandpastatubes.
Edna had ervaring met recycling en haar dochter Maria Gabrielly hield zich bezig met duurzaam design. Samen ontdekten ze hoeveel bruikbare materialen er in hun omgeving te vinden waren.
De glazen flessen verzamelden ze onder meer op stranden, in mangrovegebieden en op braakliggende terreinen. Na het verzamelen werden de flessen schoongemaakt en verwerkt in de muren. Ook afgedankt hout en oude pallets kregen een tweede leven als onderdelen van de constructie.
Hun werkwijze was eenvoudig: eerst kijken wat hergebruikt kon worden en pas daarna bepalen wat er nog nodig was. Het huis werd daardoor niet in één keer gebouwd, maar groeide geleidelijk, afhankelijk van de materialen die ze konden vinden.
De bouw verliep niet zonder uitdagingen. Omdat het huis stap voor stap werd uitgebreid, moesten Edna en Maria Gabrielly soms leven met beperkte voorzieningen. In het begin beschikten ze bijvoorbeeld nog niet over een gewone badkamer.
Toch gingen ze door met hun project. Iedere nieuwe kamer betekende niet alleen vooruitgang in de bouw, maar ook een verbetering van hun dagelijkse leefomstandigheden.
Daarnaast kregen moeder en dochter te maken met vooroordelen. Dat twee vrouwen zelfstandig een huis bouwden, riep vragen en opmerkingen op. Uiteindelijk trok hun bijzondere aanpak juist veel aandacht in Brazilië.
Tijdens de coronapandemie begonnen moeder en dochter aan hun bouwproject bij Praia do Sossego, een plek waar veel afval achterblijft op stranden en in mangrovegebieden. In plaats van nieuwe bouwmaterialen te kopen, besloten ze gebruik te maken van wat er al beschikbaar was.
Het resultaat is Casa de Sal, een woning met inmiddels zeven kamers. De muren bevatten ongeveer 8.000 glazen flessen die zo zijn geplaatst dat het daglicht naar binnen valt. Het zonlicht zorgt voor kleurrijke lichteffecten in het interieur. Zelfs voor het dak vonden ze een creatieve oplossing: daarvoor gebruikten ze dakpannen die gemaakt zijn van lege tandpastatubes.
Edna had ervaring met recycling en haar dochter Maria Gabrielly hield zich bezig met duurzaam design. Samen ontdekten ze hoeveel bruikbare materialen er in hun omgeving te vinden waren.
De glazen flessen verzamelden ze onder meer op stranden, in mangrovegebieden en op braakliggende terreinen. Na het verzamelen werden de flessen schoongemaakt en verwerkt in de muren. Ook afgedankt hout en oude pallets kregen een tweede leven als onderdelen van de constructie.
Hun werkwijze was eenvoudig: eerst kijken wat hergebruikt kon worden en pas daarna bepalen wat er nog nodig was. Het huis werd daardoor niet in één keer gebouwd, maar groeide geleidelijk, afhankelijk van de materialen die ze konden vinden.
De bouw verliep niet zonder uitdagingen. Omdat het huis stap voor stap werd uitgebreid, moesten Edna en Maria Gabrielly soms leven met beperkte voorzieningen. In het begin beschikten ze bijvoorbeeld nog niet over een gewone badkamer.
Toch gingen ze door met hun project. Iedere nieuwe kamer betekende niet alleen vooruitgang in de bouw, maar ook een verbetering van hun dagelijkse leefomstandigheden.
Daarnaast kregen moeder en dochter te maken met vooroordelen. Dat twee vrouwen zelfstandig een huis bouwden, riep vragen en opmerkingen op. Uiteindelijk trok hun bijzondere aanpak juist veel aandacht in Brazilië.

Geen opmerkingen: