Statiegeld in Europa: zo verschillen Nederland, Duitsland en België
Nederland kende lange tijd alleen statiegeld op grote plastic flessen. Dat werkte simpel en effectief: ongeveer 90% van die flessen werd ingeleverd.
Sinds 2021 is het systeem flink uitgebreid. Eerst kwamen kleine plastic flesjes erbij, daarna ook blikjes. Daardoor groeide het aantal verpakkingen in het systeem explosief: van honderden miljoenen naar miljarden per jaar.
Die snelle uitbreiding zorgt wel voor uitdagingen, bijvoorbeeld bij inzameling en verwerking.
Duitsland geldt vaak als voorbeeld. Daar zit op vrijwel alle drankverpakkingen statiegeld, en het systeem bestaat al langer.
Het grote verschil: het is volledig geïntegreerd in het dagelijks leven. Consumenten zijn eraan gewend en de inzamelpercentages liggen hoog. Ook vallen meer soorten verpakkingen onder het systeem dan in Nederland.
België loopt achter. Hoewel er statiegeld bestaat op herbruikbare glazen flessen (zoals bier), is er nog geen landelijk systeem voor plastic flessen en blikjes.
De invoering daarvan wordt al jaren besproken, maar politieke verdeeldheid en praktische bezwaren zorgen voor vertraging. Ondertussen groeit de druk vanuit Europa en milieuorganisaties om alsnog een systeem in te voeren.
In heel Europa neemt het aantal landen met statiegeld toe. Dat komt vooral door strengere Europese regels rond recycling en plasticafval. Steeds meer landen zien statiegeld als een effectieve manier om zwerfafval te verminderen en grondstoffen terug te winnen.
Geen opmerkingen: